תוציאו אותי, בבקשה לחששה אישה בקול שבור. זה הבית שלי, לא אפסיק להיות פה. דמעותיה לא נשפכו, רק חפצו. אמא, הלך קולה של בן המשפחה. את יודעת שלא אוכל לדאוג
Querido diario, Hoy vuelvo a la aldea de **Almazora**, a diez kilómetros de mi casa, para rendir homenaje a la tumba de mi madre. Mientras camino entre
Antes de separarnos Yo, Alejandro, adoraba a mi esposa Verónica. No podía cansarme de ella. Sin embargo, después de seis años de matrimonio sin hijos
היי, ראית אותה, היא יוצאת שוב לעבודה, חייך השכנה, בקול שקט כאילו לחישה, אבל מספיק חזק כדי שהכול ישמע. ואז יש עוד פטרוס כל היום יוצאת אלגנטית, שמלה, נעליים
¡Mira, mujer, un pastelito para la niña! exclamó el tipo que estaba en los escalones de la confitería, con el chubasquero empapado por la llovizna y la
Oye, amiga, te tengo que contar lo que está pasando con Kike y su familia, porque la historia se fue poniendo bastante dramática. Kike se casó cuando tenía
Querido diario, Esta noche el crepúsculo gris se desliza sobre las calles de Madrid, borrando los contornos de los edificios y llenando el aire con una
30 de octubre de 2025 Hoy he vuelto a sentir el peso de mis propias decisiones, como una sombra que se alarga al atardecer sobre la Gran Vía.
A las doce tiene programada la operación. Simple, programada. Una hora de anestesia, maniobras sencillas y alta el mismo día. En teoría habría debido acompañarla
הקצב של השוק של תל אביב היה כמו תמיד כל שבת: דוכנים מלאים, סוחרים רוצצים, קונים שעוצרים כל כמה דקות כדי להסתכל, להשוות ולטעום. בפינה הצנועה ביותר, עומדת









