Life Lessons
¿Te han dejado? dijo Inés al espejo mientras se mira sin despertador, sin planes. El reflejo no responde; su cara permanece impasible. En la cocina reina
¡Mamá, ¿por qué siempre eres así?! la voz de Almudena temblaba al borde del colapso. ¡Siempre lo mismo! Almudita, ¡solo quiero ayudarte!
אחרי ריב עם הילה, יעקב הרגיש שמעט אשמה עומדת עליו. אחרי גירושיו מהאישה, הוא התחיל למגרש עם הילה, עמיתתו לעבודה, אבל לומר שהכל נרגע זה היה רק חלום.
Perdona, Sergio, pero me he enamorado de tu mujer. Lo dije mirando a la distancia, como si las palabras se escapan sin que yo las quiera.
Querido diario, Hoy, mientras la nieve cubría la calle de Lavapiés con su manto blanco, decidí que este será mi último atardecer, y lo viviré con la dignidad que me queda.
יום שבו פורשתי מהעבודה, היושב איתי על הכיסא, יובל, אומר לי שהוא יוצא למישהו אחר. לא נפלתי, לא צעקתי, ולא שברתי צלחת. פשוט ישבתי על הכיסא, עדיין בחולצה
Durante quince años, cada tarde a las seis en punto, yo, María del Carmen Soto, dejaba una bandeja humeante sobre la misma banca verde del Parque del Retiro.
Octubre se muestra duro. Fuera no cesa el chaparrón, el viento silba por la calle y el humo sale de las chimeneas, mientras Manuel García está en la cocina
בעלי חזר בערב מאוחר וללא מילה הניח על השולחן חפץ כבד. זו הייתה הרגע שבו הרגשתי באמת כמה רחוקים הפקענו זה מהזה. השעון ציין 22:37, כשהשמעתי את המפתח מסתובב במנעול.
Querido diario, Hoy vi al gato anaranjado rondar la andadura de la estación de Atocha, clavando la mirada en cada pasajero como si buscara al único al que esperara.









