Tak zrobiłem, kiedy w kieszeni mojego męża znalazłem dwa vouchery na rejs po Morzu Śródziemnym. Na jednym z nich widniało imię tej drugiej kobiety.
Poznałem swoją żonę, Einat, na przystanku autobusowym w Tel Awiwie. Zdarzyło się, że zgubiła klucze, wyciągając portfel z torebki. Było już ciemno, a ona nie mogła nigdzie ich znaleźć. Pomogłem jej szukać. Podziękowała mi serdecznie. Okazało się, że jedziemy tym samym autobusem do Giv’atayim.
Odprowadziłem Einat do domu. Zaczęliśmy się spotykać i po pół roku wzięliśmy ślub. Powiedziała mi wtedy, że zakochała się we mnie od pierwszego spojrzenia. Przez trzy lata żyło nam się razem naprawdę dobrze. Z czasem dostała nową pracę w Ramat Gan. W pewnym momencie zauważyłem, że zaczęła się zmieniać była bardziej nieobecna, zajęta sprawami, o których nie mówiła. Nie poruszałem tego tematu. Uważałem, że wszystko jest w porządku, a może to tylko moje podejrzenia.
Pewnego wieczoru powiedziała, że musi wyjechać służbowo na dwa tygodnie do Hajfy. Poszła pod prysznic. Postanowiłem wrzucić jej spodnie do prania i wtedy w kieszeni znalazłem dwa bilety na rejs z Jaffy. Jeden z nich należał do jakiejś kobiety imię Lior nie było mi znane. Poczułem, że Einat zdradziła moje zaufanie i miłość. To bolało.
Złość narastała we mnie z każdym dniem. Przecież ufałem jej bezgranicznie i naprawdę ją kochałem. Nie powiedziałem jej słowa. Zadzwoniłem do mojego dawnego przyjaciela ze studiów, Jonatana, z którym zawsze miałem dobre relacje, i poprosiłem o pomoc. Wspólnie udaliśmy się w to samo miejsce, gdzie Einat wybrała się ze swoją kochanką. Udawaliśmy z Jonatanem, że też jesteśmy parą.
Gdy Einat zobaczyła nas razem, podeszła, cała zdenerwowana, i zaczęła oskarżać mnie o zdradę. Odpowiedziałem jej wtedy spokojnie:
Myślałaś, że można mnie zdradzać, a ja będę siedział cicho? Szybko znalazłem sobie kogoś, kto mnie docenia!
W pobliżu stała Lior, kochanka mojej żony. Była w szoku i wyglądało na to, że nawet nie wiedziała, że Einat jest mężatką. Einat oszukiwała nas obydwoje. Wkrótce rozwiedliśmy się. Nie byłem w stanie jej wybaczyć.
Pół roku później ożeniłem się z Jonatanem i jesteśmy naprawdę szczęśliwi. Einat i Lior przestały się widywać. Lior nie potrafiła jej wybaczyć, że zataiła przed nią fakt, iż miała już mężaCzasem ludzie pojawiają się w naszym życiu niespodziewanie i zostają na zawsze, a ci, którym ufaliśmy najbardziej, stają się tylko mijającymi cieniami z przeszłości. Z Jonatanem zaczęliśmy wszystko od nowa bez tajemnic, bez podejrzeń, tylko z nadzieją i szczerością. Nauczyłem się, że można być szczęśliwym nawet po burzy, jeśli tylko potrafimy otworzyć się na to, co nieznane. Tamten dzień na rejsie, który miał być końcem mojego starego życia, okazał się początkiem czegoś lepszego.
Czasem wystarczy jedno spojrzenie, aby się zakochać i jedno kłamstwo, by to stracić. Ale nowe spojrzenie, pełne zaufania i śmiechu, potrafi uleczyć nawet najgłębsze rany. Teraz, patrząc z Jonatanem na poranne słońce nad Jaffą, wiem, że prawdziwa miłość nie potrzebuje biletów tylko odwagi, by znów zaufać.
